Wojciech Falkowski
Technolog ds. obróbki próżniowej
Kupując soczewki
z powłoką antyrefleksyjną wiemy, że powłoka AR zapewni nam lepszy komfort widzenia: zwiększy transmisję, zminimalizuje wszelkie niekorzystne odbicia, podwyższy kontrast itp. Jednak od czasu do czasu zdarzają się reklamacje z powodu różnicy barwy odbicia powłoki AR pomiędzy soczewkami z pary, wstawionymi do jednej oprawki.
W poniższym tekście postaram się wyjaśnić, co może być przyczyną różnicy w odcieniu barwy światła odbitego.
Barwa światła odbitego
Każdy rodzaj powłoki AR oprócz powyższych zalet posiada bardzo charakterystyczną właściwość - barwę światła odbitego. W tym miejscu warto przypomnieć, że sama powłoka AR nie posiada koloru. To, co obserwujemy, patrząc na soczewkę z powłoką AR, jest wynikiem interferencji światła odbitego od poszczególnych granic pomiędzy ośrodkami o różnych współczynnikach załamania światła (rys. nr 1). Wynik takiej obserwacji nazywamy barwą światła odbitego.

Rys.1 Odbicie światła od granic pomiędzy ośrodkami o różnych współczynnikach załamania światła
Zależność barwy światła odbitego od kąta obserwacji
Nie wszyscy zdajemy sobie sprawę, że to, jaką barwę światła odbitego posiada powłoka, zależy również od kąta obserwacji a, a co za tym idzie, od promienia krzywizny powierzchni soczewek. Bardzo upraszczając problem, pomińmy analizę biegu promieni światła oraz ich interferencję, przyjmijmy, jako pewnik fakt, iż w miarę zmniejszania promienia krzywizny powierzchni soczewki zmieniać się będzie barwa światła odbitego w obszarach pozaosiowych.
Dla lepszego zrozumienia tematu omówmy powyższe rysunki. Załóżmy, że patrzymy w punkt oznaczony B1 (rys. nr 2a) równolegle do osi optycznej na soczewkę o mocy +0,50 dpt. Załóżmy również, że jej promień krzywizny wynosi R1 = 87,7 mm. Obraz, jaki widzimy w tym punkcie, to obraz źródła światła umieszczonego w punkcie A1 . Przyjmijmy, że odległość punktu B1 do osi optycznej soczewki w linii prostej wynosi xl1 = 25 mm. Inaczej mówiąc promień wychodzący ze źródła A1 pada na soczewkę i odbija się od niej w punkcie B1, następnie trafia do oka obserwatora w punkcie C1 . Z prostych zależności można obliczyć, że kąt padania promienia na powierzchnię soczewki wynosi a1 = a'1 = 16,6°. Na rysunku da się również zauważyć, że wraz ze zwiększaniem odległości xl1 rośnie kąt a1. Jeżeli w ten sam sposób będziemy oglądać soczewkę o mocy +7,50 dpt o promieniu
R = 55,5 mm (xl1 = xl2) wyraźnie widzimy, że kąt a2 jest znacznie większy od kąta a1 i wynosi a2 = a'2= 26,8° (rys. nr 2b).
![]() Rys. 2a |
![]() Rys. 2b |
![]() Wykres nr1 Soczewka +0,50 dpt |
![]() Wykres nr2 Soczewka +7,50 dpt |
![]() Tabela nr1 |
![]() Tabela nr2 |