Każdy producent wytwarzający soczewki progresywne precyzyjnie określa zasady i wymagania dotyczące montażu takich soczewek. Jednym z takich parametrów jest określenie wysokości oprawy. Obecnie JZO sp. z o.o. produkuje trzy typy soczewek progresywnych: MIX, SIGMA oraz SIGMA EVOLIS. Dla dwóch pierwszych typów soczewek wymagana minimalna wysokość oprawy wynosi 40 mm - ten parametr powinien stanowić podstawę przy jej dobieraniu. Mamy wówczas pełną gwarancję, że pacjent będzie miał komfort widzenia wynikający z całkowitego wykorzystania obszarów do dali i do bliży.
   Czy można odstąpić od tej zasady? Udzielenie jednoznacznej odpowiedzi na to pytanie jest trudne. Najistotniejszym elementem nie powinno być tu kryterium mody (obecnie bardzo modne są wąskie oprawy), a oczekiwania pacjenta i cel, jakiemu mają służyć okulary. Niektórzy pacjenci podczas codziennego użytkowania okularów preferują bardziej jeden z dwóch obszarów - jedni korzystają więcej z obszarów do bliży (dużo czytają), innym okulary służą głównie np. do oglądania telewizji, kiedy korzystają z obszaru do dali. Pełna znajomość potrzeb i oczekiwań klienta pozwala zmniejszyć wysokość oprawy. Jest to jednak nieodłączne ze zmniejszeniem któregoś z obszarów - do dali lub do bliży. Takie postępowanie wiąże się z pewnym ryzykiem - mianowicie brak adaptacji w takim przypadku nie podlega zasadom gwarancji na soczewki progresywne SIGMA, ponieważ nie zostają zachowane wymagane przez gwaranta parametry montażowe.
   Obecnie pojawiają się na rynku coraz nowsze generacje soczewek progresywnych (o krótkich kanałach progresji). Producenci jako główną zaletę podają dopuszczalność montażu do małych, modnych opraw o wysokości już od 28 mm. Soczewki takie mają jednak wiele istotnych wad: są bardzo "twarde", nie nadają się do dużych opraw, często występują trudności w obszarze widzenia pośredniego. Uniwersalnym rozwiązaniem tego problemu jest obecna od kilku miesięcy na rynku najnowsza soczewka progresywna typu Sigma EVOLIS. Oferuje ona praktycznie nieograniczoną wolność w wyborze oprawy, respektując jednocześnie wymagania użytkownika dotyczące widzenia. Dzięki różnym długościom progresji dostarcza takiego samego komfortu widzenia krótkowidzom, dalekowidzom, jak i osobom z małą niemiarowością - zarówno dla małych jak i dużych opraw. Oznaczenia pomocnicze na soczewce określają minimalną wysokość montażową od krzyża montażu do dołu oprawy w zależności od niemiarowości:

• minimum 16 mm dla krótkowidzów
• minimum 17 mm dla osób z małą niemiarowością
• minimum 18 mm dla dalekowidzów

   Te odległości wyznaczają minimalną wielkość oprawy okularowej (już od 30 mm), gwarantując jednocześnie łatwą i bezproblemową adaptację pod warunkiem zachowania prawidłowości montażu. Nie ma jednak wątpliwości, że prawidłowe wykorzystanie obszarów soczewki (dal, obszar pośredni, bliż) - co jest związane z fizjologią oka - osiąga się przy oprawach większych, o wysokościach zbliżonych do 40 mm.
J. Uruski